Ken Stoové | Ik probeer je te heugen
do 5/03 - za 28/03 @ De Nijverheid
Vrije toegang
EXBOOT
Deze expositie is een onderzoek naar de innerlijke zoektocht van Ken Stoové, die een diep verlangen voelt om naar Suriname te reizen, het land waar zijn opa en vader hun eerste adem haalde. Hoewel hij er zelf nooit is geweest, leeft Suriname sterk in zijn verbeelding, gevormd door verhalen, gelezen teksten en dromen. Voor Ken staat het land symbool voor afkomst, identiteit en een mogelijke thuiskomst, maar ook voor onzekerheid. Hij vraagt zich af of hij er warmte en verbondenheid zal vinden, of zich juist een buitenstaander zal voelen, aan de rand van zijn eigen oorsprong.
Voor Ken kan de reis meerdere betekenissen aannemen: een persoonlijke zoektocht naar zelfinzicht, een antropologische verkenning van cultuur en geschiedenis, of een ervaring die zich niet laat vastleggen in woorden. Zijn interesse strekt zich uit van de Javaanse geschiedenis en ongerepte natuur tot politiek, stilte en de onzichtbare krachten die mensen met elkaar verbinden. Al deze elementen vormen samen een complex weefsel van verleden en verlangen, waarin Ken Stoové probeert zijn eigen plek te vinden.
Ken Stoové
Binnen mijn werk onderzoek ik de persoonlijke en collectieve betekenis van migratie, familie-erfgoed en cultuur. Mijn directe familie vormt daarin vaak als vertrekpunt en werkveld, een omgeving waarin ik me vertrouwd voel en die fungeert als mijn eerste bron van verhalen en kennis over mijn achtergrond.
Tegelijkertijd biedt deze context ruimte voor kritisch, emotionele en verdiepend onderzoek, waarin ik de oorsprong, doorwerking en overlevering van deze verhalen bevraag.
Naarmate ik meer onderzoek heb gedaan naar familieleden buiten mijn directe kring, groeit de behoefte om de plek van oorsprong daadwerkelijk te bezoeken. Ik voel een dringende noodzaak, namens de derde generatie Javaans-Surinamers in Nederland, om onze culturele geschiedenis beter te leren kennen, een geschiedenis die nauwelijks aan bod komt binnen het Nederlandse onderwijssysteem.
Mijn doel, en tegelijkertijd mijn wens, is om mijn generatie, en de generaties die volgen, iets tastbaars te geven: verhalen, beelden, gezichten en kennis waarmee zij zich kunnen verbinden en zich door kunnen laten inspireren. Ik zie mijn werk als onderdeel van een groter cultureel archief: een levende herinnering én een uitnodiging tot reflectie en dialoog.
Voor Ken kan de reis meerdere betekenissen aannemen: een persoonlijke zoektocht naar zelfinzicht, een antropologische verkenning van cultuur en geschiedenis, of een ervaring die zich niet laat vastleggen in woorden. Zijn interesse strekt zich uit van de Javaanse geschiedenis en ongerepte natuur tot politiek, stilte en de onzichtbare krachten die mensen met elkaar verbinden. Al deze elementen vormen samen een complex weefsel van verleden en verlangen, waarin Ken Stoové probeert zijn eigen plek te vinden.
Ken Stoové
Binnen mijn werk onderzoek ik de persoonlijke en collectieve betekenis van migratie, familie-erfgoed en cultuur. Mijn directe familie vormt daarin vaak als vertrekpunt en werkveld, een omgeving waarin ik me vertrouwd voel en die fungeert als mijn eerste bron van verhalen en kennis over mijn achtergrond.
Tegelijkertijd biedt deze context ruimte voor kritisch, emotionele en verdiepend onderzoek, waarin ik de oorsprong, doorwerking en overlevering van deze verhalen bevraag.
Naarmate ik meer onderzoek heb gedaan naar familieleden buiten mijn directe kring, groeit de behoefte om de plek van oorsprong daadwerkelijk te bezoeken. Ik voel een dringende noodzaak, namens de derde generatie Javaans-Surinamers in Nederland, om onze culturele geschiedenis beter te leren kennen, een geschiedenis die nauwelijks aan bod komt binnen het Nederlandse onderwijssysteem.
Mijn doel, en tegelijkertijd mijn wens, is om mijn generatie, en de generaties die volgen, iets tastbaars te geven: verhalen, beelden, gezichten en kennis waarmee zij zich kunnen verbinden en zich door kunnen laten inspireren. Ik zie mijn werk als onderdeel van een groter cultureel archief: een levende herinnering én een uitnodiging tot reflectie en dialoog.
vrije toegang