Collectieve Expositieborrel
vr 6/02 18:0022:00 @ De Nijverheid

KLOOFEXBOOTTUNNEL
Tijdens de Collectieve Expositieborrel vieren we alle nieuwe openingen en meer! Ontdek de expositieruimtes van de Nijverheid en sluit aan bij een expotourtje langs expositieruimtes waar kunstenaars hun werk toelichten. Deze expositieborrel openen er twee exposities:
– ‘It won't hurt this time’ door Aida Valdés in De Tunnel
– ‘de zachtheid van een vreemdeling’ door Hazel van Berkel in EXboot
Rondje expo’s doen?
Doe gratis en voor niks mee aan een van de expotourtjes, waarbij een kunstenaar van De Nijverheid je meeneemt langs alle exposities en de exposerende kunstenaars!
Expotour #1 start om 18.30 uur en expotour #2 start om 20.00 uur.
Verzamelen op het zebrapad!
Aida Valdés | It won’t hurt this time
Een terugkerende interesse in het werk van Aida is het gebruik van clichés: clichés uit de beeldhouwkundige taal, maar ook uit de populaire cultuur. Valdés’ romantische en archetypische verbeeldingswereld uit zich in het gebruik van amuletten, kettingen, harten, sluiers en andere melodramatische gebaren. Door middel van vergroting en verplaatsing poogt ze deze objecten los te maken van hun relatie tot het lichaam. Zo transformeert ze deze tot autonome vormen die uitnodigen tot fysieke, ruimtelijke en zintuiglijke betrokkenheid.
‘It won’t hurt this time’ doorkruist thema’s als gemis, noodzakelijkheid en de god Eros. "Verlangen is willen hebben wat ontbreekt. Het is de aanwezigheid van het ene die de afwezigheid van het andere zichtbaar maakt."
Hazel van Berkel | de zachtheid van een vreemdeling
De eenzaamheid die de winter met zich mee kan brengen, was de drijvende kracht achter Hazel van Berkels tentoonstelling "De zachtheid van een vreemdeling". Deze installatie, bestaande uit tientallen verloren handschoenen, verbeeldt de verborgen verbondenheid tussen mensen in tijden van terugtrekking en isolatie. Van Berkel pakte de handschoenen op, zoals je de hand van een ander vasthoudt in nood. Zo worden de handschoenen meer dan alleen een verloren voorwerp, maar ook een bron van steun en troost in moeilijke tijden.
In de tentoonstelling behandelt Van Berkel de tentoonstellingsruimte als een archief, waarin de gevonden handschoenen zorgvuldig worden gestructureerd, genummerd en zelfs in vorm gestreken.
– ‘It won't hurt this time’ door Aida Valdés in De Tunnel
– ‘de zachtheid van een vreemdeling’ door Hazel van Berkel in EXboot
Rondje expo’s doen?
Doe gratis en voor niks mee aan een van de expotourtjes, waarbij een kunstenaar van De Nijverheid je meeneemt langs alle exposities en de exposerende kunstenaars!
Expotour #1 start om 18.30 uur en expotour #2 start om 20.00 uur.
Verzamelen op het zebrapad!
Aida Valdés | It won’t hurt this time
Een terugkerende interesse in het werk van Aida is het gebruik van clichés: clichés uit de beeldhouwkundige taal, maar ook uit de populaire cultuur. Valdés’ romantische en archetypische verbeeldingswereld uit zich in het gebruik van amuletten, kettingen, harten, sluiers en andere melodramatische gebaren. Door middel van vergroting en verplaatsing poogt ze deze objecten los te maken van hun relatie tot het lichaam. Zo transformeert ze deze tot autonome vormen die uitnodigen tot fysieke, ruimtelijke en zintuiglijke betrokkenheid.
‘It won’t hurt this time’ doorkruist thema’s als gemis, noodzakelijkheid en de god Eros. "Verlangen is willen hebben wat ontbreekt. Het is de aanwezigheid van het ene die de afwezigheid van het andere zichtbaar maakt."
Hazel van Berkel | de zachtheid van een vreemdeling
De eenzaamheid die de winter met zich mee kan brengen, was de drijvende kracht achter Hazel van Berkels tentoonstelling "De zachtheid van een vreemdeling". Deze installatie, bestaande uit tientallen verloren handschoenen, verbeeldt de verborgen verbondenheid tussen mensen in tijden van terugtrekking en isolatie. Van Berkel pakte de handschoenen op, zoals je de hand van een ander vasthoudt in nood. Zo worden de handschoenen meer dan alleen een verloren voorwerp, maar ook een bron van steun en troost in moeilijke tijden.
In de tentoonstelling behandelt Van Berkel de tentoonstellingsruimte als een archief, waarin de gevonden handschoenen zorgvuldig worden gestructureerd, genummerd en zelfs in vorm gestreken.