My body is warming up, please wait for a while | Yingtong Zhou
do 1/10 - zo 1/11 @ De Nijverheid
vrije toegang
EXBOOT
Yingtongs praktijk richt zich op tekenen, performance en poëzie.
Haar tekenpraktijk ontstond vanuit een reflectie op de complexiteit van de moeder-dochterrelatie, geworteld in haar eigen relatie met haar moeder. Tegelijkertijd onderzoekt en documenteert ze de oorsprong, aanwezigheid en wording van het zelf. Vanuit daar heeft haar werk zich ontwikkeld tot een onderzoek naar hoe intieme, gefragmenteerde vormen van belichaming kunnen worden vertaald naar een beeldtaal, waarbij ze onzegbare ervaringen van liefde, verbondenheid, afwezigheid en verlies probeert te traceren en te verwoorden.
Geïnspireerd door autotheorie en stream of consciousness onderzoekt haar poëzie- en performancewerk de raakvlakken tussen ras, identiteit en gender vanuit een diasporisch perspectief. Vanuit haar positie als buitenstaander, als Aziatische vrouw en als iemand die in Nederland woont, houdt ze zich bezig met de complexiteit, onderhandelingen en alledaagse realiteit van ergens bij horen en tegelijkertijd anders zijn. Momenteel ontwikkelt ze binnen haar studie aan het Sandberg Instituut een project over daten.
"Dit project is voortgekomen uit mijn ervaringen met datingapps gedurende het afgelopen jaar. Aanvankelijk vormde het een documentatie van mijn innerlijke worstelingen als de ‘ander’ binnen romantische ontmoetingen: geromantiseerd, vervreemd, geobjectiveerd en onderworpen aan de blik van de ander. Tegelijkertijd werden deze ontmoetingen een ruimte voor wederzijds onderzoek en zelfonderzoek, waarin vragen naar voren kwamen over reflexiviteit, verlangen en de manieren waarop we elkaar waarnemen en construeren. Het werk nam aanvankelijk de vorm aan van fragmentarisch, persoonlijk schrijven, ongebonden aan een genre en bewegend tussen essay, poëzie en proza. Schrijven is voor mij een schaal en een drager voor emoties geworden; het draagt ervaringen die gefragmenteerd en intiem zijn en die zich moeilijk laten vangen binnen een vastomlijnd narratief.
Gaandeweg breidde het project zich uit naar een onderzoek naar de manier waarop dit ‘anders-zijn’ wordt geconstrueerd door de andere identiteiten die ik belichaam — als Aziaat, buitenlander of vrouw. Veel van deze ervaringen lijken uiteindelijk terug te voeren op kolonialisme: de kolonisatie van het lichaam, het gekoloniseerde lichaam. Dating vormt binnen het project slechts een kleine context, maar wordt tegelijkertijd een ruimte waarin sociale machtsverhoudingen zichtbaar worden en worden onderhandeld. De politiek van belichaming en lichamelijkheid lijkt voor mij een onontkoombaar kader te vormen.
Tegelijkertijd leidt dit tot een andere vraag: hoe kunnen we de-identificatie, ontgendering en het uitwissen van raciale verschillen maximaliseren? Wanneer we deze symbolische lagen afleggen en elkaar eenvoudigweg ontmoeten als echte mensen, wie ben ik dan, en wie ben jij? Dit is de uitdrukking die ik uiteindelijk het sterkst wil overbrengen".
Haar tekenpraktijk ontstond vanuit een reflectie op de complexiteit van de moeder-dochterrelatie, geworteld in haar eigen relatie met haar moeder. Tegelijkertijd onderzoekt en documenteert ze de oorsprong, aanwezigheid en wording van het zelf. Vanuit daar heeft haar werk zich ontwikkeld tot een onderzoek naar hoe intieme, gefragmenteerde vormen van belichaming kunnen worden vertaald naar een beeldtaal, waarbij ze onzegbare ervaringen van liefde, verbondenheid, afwezigheid en verlies probeert te traceren en te verwoorden.
Geïnspireerd door autotheorie en stream of consciousness onderzoekt haar poëzie- en performancewerk de raakvlakken tussen ras, identiteit en gender vanuit een diasporisch perspectief. Vanuit haar positie als buitenstaander, als Aziatische vrouw en als iemand die in Nederland woont, houdt ze zich bezig met de complexiteit, onderhandelingen en alledaagse realiteit van ergens bij horen en tegelijkertijd anders zijn. Momenteel ontwikkelt ze binnen haar studie aan het Sandberg Instituut een project over daten.
"Dit project is voortgekomen uit mijn ervaringen met datingapps gedurende het afgelopen jaar. Aanvankelijk vormde het een documentatie van mijn innerlijke worstelingen als de ‘ander’ binnen romantische ontmoetingen: geromantiseerd, vervreemd, geobjectiveerd en onderworpen aan de blik van de ander. Tegelijkertijd werden deze ontmoetingen een ruimte voor wederzijds onderzoek en zelfonderzoek, waarin vragen naar voren kwamen over reflexiviteit, verlangen en de manieren waarop we elkaar waarnemen en construeren. Het werk nam aanvankelijk de vorm aan van fragmentarisch, persoonlijk schrijven, ongebonden aan een genre en bewegend tussen essay, poëzie en proza. Schrijven is voor mij een schaal en een drager voor emoties geworden; het draagt ervaringen die gefragmenteerd en intiem zijn en die zich moeilijk laten vangen binnen een vastomlijnd narratief.
Gaandeweg breidde het project zich uit naar een onderzoek naar de manier waarop dit ‘anders-zijn’ wordt geconstrueerd door de andere identiteiten die ik belichaam — als Aziaat, buitenlander of vrouw. Veel van deze ervaringen lijken uiteindelijk terug te voeren op kolonialisme: de kolonisatie van het lichaam, het gekoloniseerde lichaam. Dating vormt binnen het project slechts een kleine context, maar wordt tegelijkertijd een ruimte waarin sociale machtsverhoudingen zichtbaar worden en worden onderhandeld. De politiek van belichaming en lichamelijkheid lijkt voor mij een onontkoombaar kader te vormen.
Tegelijkertijd leidt dit tot een andere vraag: hoe kunnen we de-identificatie, ontgendering en het uitwissen van raciale verschillen maximaliseren? Wanneer we deze symbolische lagen afleggen en elkaar eenvoudigweg ontmoeten als echte mensen, wie ben ik dan, en wie ben jij? Dit is de uitdrukking die ik uiteindelijk het sterkst wil overbrengen".
vrije toegang